Aforyzmy: sztuka

Dobry aforyzm jest jak ziarno.

Poetą zostaje człowiek, który nie wie, co chce powiedzieć, ale wie jak.

Tworzeniu rzeczy wielkich sprzyja doświadczenie, genialnych – jego brak.

Kłamstwo zwizualizowane nazywamy reklamą.

Artyści najlepiej zarabiają po śmierci.

Czy twórczość jest genialna, decyduje nie krytyk, ale czas.

Artysta tworzy, genialny artysta odkrywa.

Krytyk to taki artystyczny impotent.

Kiedyś artyście drogę do kariery otwierały bardzo dobre recenzje, dzisiaj – wyjątkowo złe.

Rewolucja w literaturze XX wieku polega na tym, że coraz więcej ludzi książki pisze, ale coraz mniej je czyta.

Pisarz umiera dwa razy. Powtórnie, gdy już nikt nie chce go czytać.

Malarze opisują świat pędzlem, pisarze piórem, a matematycy ołówkiem.

O wartości nagrody decydują fundatorzy, o prestiżu – laureaci.

Aforystą zostaje człowiek, który ma mało do powiedzenia.

Symbolem odrodzenia była Kaplica Sykstyńska, oświecenia Wielka Encyklopedia. Dwudziestego wieku – coca-cola.

Kultura masowa zbyt często traktuje odbiorcę jak ciemną masę.

Banał nie jest zły, kiedy przeistoczy się w slogan.

Książka jest najczystszym z mediów. Łatwo ulega utylizacji.

Powieściopisarzowi powinno się płacić od słów, które napisał – aforyście od tych, których nie napisał.

Aforyzm jest jak zaproszenie na herbatę. Autor daje esencję, cytrynę i cukier, ale to czytelnik dolewa wodę.

Wartość niektórych książek wyraża się w cenie za kilogram.

Dzisiaj krytyk sztuki myli często to, co wartościowe, z tym, co oryginalne.

Pomnikami rewolucji są barykady.

Prawda aforyzmu tkwi w jego przewrotności.

zycie to taki dziwny teatr, gdzie tragedia miesza się z farsą, scenariusz piszą sami aktorzy, suflerem jest sumienie i nigdy nie wiadomo, kiedy otworzy się zapadnia.

Mierna artystka ściąga widownie ściągając majtki.

Te aktorki, które już wszystko pokażą, nie mają nic więcej do pokazania.

Nawet requiem można zagrać skocznie.

Niektórym artystą myli się kariera sceniczna z obsceniczną.

Poeci są ubodzy, gdyż płaci się im pochlebstwami.

Piękno jest nietrwałe, wiedza jest wieczna.

Telewizja ma wszelkie cechy narkotyku: oddziałuje na centralny układ nerwowy, silnie uzależnia, wymaga coraz większych dawek i w końcu dezorganizuje ci zycie.

Prawdziwa sztuka rodzi się z buntu.

Ten jest wielkim twórcą, kto jest mniej sławny od swego dzieła.

Cenzura sprawia, że koniec więzi dzieło.

1 | 2

Przetłumacz aforyzm


Aforyzm:

Tłumaczenie:

strona www:

E-mail:

Nazwisko lub nick:



Wyszukiwanie






Kup książkę

ksiazka aforyzmy

Donate